Hmm yarın yılbaşı… Yılbaşının benim için bi anlamı yok ha yatmışsın yarın işe gideceksin, ha geç kalkmışsın az daha uyusam diye düşünüyorsun… Anlam ifade etmiyor yani.

Neyse yılbaşı akşamı toplamı 3 olan yakın arkadaş tayfamın hepsi planlarını yapmışlar, tabi tek sap ben olduğum için yılbaşını her zamanki gibi yalnız geçirmem gerçeğini fark etmem çok uzun zamanımı almadı Öte yandan rehberime şöyle bir baktım, her rehberime girdiğimde isyan eden telefonum, bu 4000 küsür kişinin içerisinde organize olan hangisini arasam diye düşünmeme yardımcı ola dursun, çok geçmeden yakın gördüğüm birkaçını aradım. Planı olmayan bile yarım ağız konuşuyor…

Neyse şöyle bi düşündüm, insan bu tarz durumlarda ne kadar yalnız olduğunu tekrar yaşıyor yine anladım. Ama artık bu da koymuyor onu farkettim, insan zamanla nasır tutuyor hissetmiyorsun yani, kendini atın ayakları altındaki naldan farksız hissediyorsun. İşlevin çok iyi ama zamanla yıpranıyorsun. Sonra seni eritiyorlar, başka bir surette tekrar diriliyorsun. Demirsin sonuçta belki bi kılıç oluyorsun belki bir silah. Ama iyi döndüğün bir gerçek.

Lise yıllarını düşündüm birden hmm lan bilgisayarını tamir etmek için sınavının gününde bilgisayarını yapıp ders çalışmadığım hatta bi örnek verirdim de neyse şimdi 2 düşen bi dersimin hocası X kişisi, milletin lkan bu dersi nasıl 2 düşürdün diye düşünmesine sebep olan yegane hoca… Bakıyorum lan insan bi teşekkür eder o da yok aq. Neye kastık biz ergen zamanlarımızda, onu halen bilmiyorum.

Lise sonuncusu, üniversite birincisi oldum bu arada onun da hikayesini bi ara anlatırım. En komik yanı ise şimdiki durumumu gören lise hocalarımın yaw biz senin bu kadar başarılı olacağını zaten biliyorduk demeleri )) Neremle güleyim bilmiyorum ki…

Teşekkür ederim Joyturk tam bende bu şarkıyı dinleyecektim, Grup Seksendört – Şimdi Hayat…

Üniversiteden benden kopya çeke çeke sınıf geçen arkadaşlarımın, ki kopya vermedim hiçbirine hatta bi hemşerim vardı, ingilizce sınavında belimi resmen matkapla deldi kopya ver diye. Vermemeye direnince hocadan fırça yedik, ama sınav çıkışı hemşeri hemşeriyi gurbette s… dedirtti bana yani Gerçek bir atasözü tested

Düşündüm de o arkadaşların hepsinin nerde ne olduğunu telefonunu ve her bişeyini bilmeme rağmen ve arada hal hasenat sormama rağmen, lan birinizde bari bayram arayın ibneler… Aq zaten birisi arayınca bakıyorum aa Y kişisi arıyor acaba hangi işi düştü diyorum Neyse iş görmeyi severim de, arada işim düşünce benimkini pek ziklemiolar Ama güzel bişey, her iş üstüne kalıp da bir telefonla çözecekken, kendin işi görüyorsan, ne kadar güçlü olduğunu o zaman hissediyorsun…

Heh sosyal medyada canlanma var, facebooktan eski sevgilim fake profille takip ediyor beni bu arada Yaw ben çıkarken de gerizekalı derdim kızardı bana halen gerizekalı işte beni denemek için eklediği fake profili unuttuğumu sanıyor herhalde. Söylerdim de unutmuş yine herhalde, et ye B12 var iyi gelir unutkanlığa, biz hataylılar ondan unutmuyoruz

Aaa ekleyeyim unutmadan, eski sevgili unutuluyor, emin olun yalnızlık koyuyor eski sevgili değil. Hatta şunu da fark ettim, “iyiki ayrılmışım lan” dedirtiyor. Yalnız olmak eski sevgili elinde kölelik rejimine alet olmaktan güzel… Zaten rahatsız eden şey yalnızlık, ama eski sevgilinin yaptığını yapmamak daha güzel. Ayrılınca boşta kaldım ilk gördüğüne sarılayım demeyiniz. En azından ben öyle yaptım, karşınıza gerçekten değecek olanlar da çıkabiliyor… (Bu konuda fazla anlatım yapmıycam nazar değiyor, size ne aq benim özel hayatımdan. E eskileri yazıon derseniz, lan eskinin özeli kalmadı tüzel oldu halka “mal” oldu ondan yazıyorum   )

Neyse yılbaşına PTT teknolojisi ile, (Pijama, terlik, televizyon) evim dışında, hiçkimsenin bilmediği, hatta ölsem burda bulamayacağı bir yerde girmenin güzelliği ve yalnızlığın verdiği göt olmanın mutluluğu ile hazırlanıyorum. Niye evde değilim madem tek başınayım dimi, lan bütün yıl boyunca evde tek başınayı oynuyorum zaten.  Yılbaşına nasıl girersen öyle olursun diyenlere selam olsun, geçen yılbaşını sarhoş geçirenler gündüzleri ayık geziyorlardı geçen yıl. Yani bi siqtirin aq ya … Batıl batıl inançlar… Ve JoyTurk bi siqtir aq, Gripin – Beş… Seviyorum bu radyoyu, iyi adamı depresyona sokan bi yanı var Hea bi de akustikleri güzel, dinleyin dinletin canlar… Bu arada Sıla’nın arkadan gelen sesi güzeldi “Merhaba ben Sıla, bende Joytürk dinliyorum, o kadar naif ki…” JoyTurk naif de, Sıla’nın naiflikten pek haberi yok gibi geliyor bana, en azından ünlü kaprisleri haberine malzeme oluyorsa… Cık cık cık, olmamış sılacıkkk…

An itibari ile gün akşamı neşriyatı bu kadar…

Yalnizligi tercih ediyorum sanirim. Yada nasil diyelim yalniz olmak iyi geliyor mu? desem o da degil… Herneyse garip bi duygu kendi kendimi yalnizliga itiyorum sanirim carka alet olmayarak… Hmm bunu nasil orneklendirebiliriz.

Durust olmak gibi mesela, neden durustum ki ben? Bir gun babama sordum baba bize neden hep durust olmayi ogrettin? Bi yeriniz mi eksildi dedi. Neremiz tam oldu ki diyemedim haliyle ama zamanla bu durumun tesirlerini yasadim.

Ote yandan neden saygiliyim ki? Saygili olmak mi yirtik olmak mi arasindaki sorunun cozumunu halen bilmiyorum. Ben uyumlu olmak diyorum buna, sinirlarimi bazen assalar da evet adi uyumlu olmak olabilir. Zararli mi? Evet bu da zararli… Ornek sevgilin var, sen onu yataga atasin diye oluyor? Sen saygilisin ya yapmiyorsun. Malmisin lan sen diyenleri duyar gibiyim, evet malim ki yalniz kaldim Yapamadigimizdan degil kardesim herseyin zamani var… Bulustugun gun karsındakine kasar muamelesi yapmak bana gore degil Neyse bunu da bosverdim…

Deger vermek mi? Lan x e deger verip gotunu kaldiracagiz diye kendi kicimizdan korkar olduk. Bunun icin de mi maske takalim? Gerekliymis ama suratin tuvalet kagidi olsa kicimi silmem muhabbeti yapmayi bilip de niye insanlara bunu yapmam anlamam.

Neyse “maske” nin 1. Bolumu bu kadar… 2. Bolum yarina…

Kadın erkek ilişkilerinde yıllardır yaptığım derin gözlemler ve acı tecrübeler sebebiyetiyle, sanırım o konularda da yorum yapabilecek mertebeye eriştiğimi varsayıyorum… Genel olarak geçerli bir kanun hükmünde kararname sonucunda, birçok arkadaşımın aynı konudan dert yandığını gözlemledim… Konu “Abi anlatıyorum yok anlamıyor…”…

Hep dediğim şey aynı abi anlamıyorsa zorlamıycan, bizim meslekte bilenler bilir, bir anakartın bios update’i çıkmazsa ve anakart sorunlu ise biostan, o anakarta bişeyler uydurmaya çalışırsın… Erkekler intel anakartlar gibi devamlı bir update çıktığı için logic kısmı, yani mantık olayı devamlı güncellenir. Böyle olduğu için bayanların saçma sapan huylarına anlam yüklemeye çalışırken yüksek algoritma tekniğimiz olaya vakıf olamaz. Ancak bayanlarda bulunan BIOS’un update’i 30 yaşında evde kalmış kız kurusu, olup da turşu suyuna katılmaya ramak kala çıkıyor. Ya da evlenince belirli bir zaman sonra artık ki ben bu zamanın çok uzun bir zaman olduğunu varsayıyorum(gözlemlerime göre 40 civarı). Bu bağlamda anlamıyorsa anlatma kardeşim felsefesinden yola çıkarak temelde oluşan başka bir sorun belirledim…

Şöyle ki, şimdi sevgiliniz velev ki size gelse, dese ki… “Ya bebaam, ben bugün saçımı kestirmeyi düşünüyorum acaba nasıl yaptırsam?” Bu konuya verilecek cevap bellidir aslında, her erkeğin gönlünde hayallerindeki hatunun saç tipi yatar ve bunu söyler, ve de genellikle uzun sarı olur Ben kızıl seviyorum cins olmam gerek ya… Neyse bayan der ki “ya uzun sarı saçın bakımı zor” Buna karşılık erkek der ki “ya o zaman üçgen yaptır”… Buna da bayandaki cevap “üçgen’de çok kötü duruyor” olur… neyse en son erkek der ki iyi niyetinden, “yaw hayatım o zaman canın nasıl istiyorsa, nasıl hoşuna gidiyorsa öyle yaptır”. İşte bir bayandaki logic yani mantığa göre, bunun size dönüşü şöyle olur…

“Sen beni hiç sallamıyorsun…!!!!”

Efendim bu size kazma denmesi için yeterli bir sebeptir, sonra bu eş dost arkadaş muhabbetlerinde bayanlar arasında benim öküz var ya ile başlayan cümleler, sonrasında da size sığır gözüyle yaklaşan bir topluluk olarak geri döner.

Bundan dolayıdır ki, büyük düşünürlerden birisi ki adını vermek istemiyorum eminim bu yazıyı okuduğunda beni çok fırçalayacak, hep bana der ki “Oğlum bak, kadınların anahtarı bir kalıp yağdan geçer, bol bol yağlayacaksın…”

Tabi bana göre çözüm bu değil bi süre sonra ona da bir kulp takıldığını defalarca yaşadım. Yani bayanlar çok evet diyen erkekleri de sevmiyorlar ki sanırım o da şundan, sorunsuz bir hayat çekilmez geliyor ya da başka bişey… Bu kısım aslında daha uzun da bu kadar yeterli, başka yazıda yazarım yaa…

Sonuç olarak,

Siz eğer bir bayanı her zaman destekliyorsanız ve bu da onun işine geliyorsa, bayanın gözünde

demokratiksiniz;

Ha eğer bayanın işine gelmiyor ve hareketlerini desteklemiyorsanız,

diktatörsünüz demektir

Ha şimdi attım golü bu bir idi, daha bayanlar konusunda çook yazacaklarım var…

Bugün ankarada bulunduğum zamanlardan eski bir arkadaşımı gördüm, birden ankara maceralarım depreşti… Gülmekten epey bi yarıldık, aklımda kalmışlen oturayım yazayım bari… Ne de olsa artık yaşlanıyoruz, bizim meslekte yaş 35 e geldi mi kafa biter diyorlar ya, sanırım benim için macera yeni başlıyor olacak…

Efendim bir gün işten çıktım çalıştığım yerin ismi lazım değil sağolsunlar nerde inmek istemiyorsanız sizi orda indiriren servisleri vardı, moron şöfor arkadaş beni götürüp kızılayda indirdi. Bilirsiniz ankarada ankaraya diye bir olay var kızılaydan ne zaman tandoğana gitmek istesem o labirent şeklinde olan girişinde kaybolurum… Herneyse İki tane çakma emo görünümlü birbirinden k—- (bu da yeni çıktı sansür sistemi artık nereye çekersen çek anasını satıyım ) olmasın hanım kızlar arasında bıcır bıcır bir muhabbettir gidiyor… Aynen aktarıyorum, keşke şunu sesli olarak yapabilseydim tadı öyle süper çıkıyor…

** Ayyy 4 senedir öss’ye girdim bi türlü kazanamadımmmmm, en sonunda amerikaya gitceeem o olcaaakk..
–(Yandaki hatun da saf saf) hııı hııı…(çekiyor..)
** Ondan sonra beyin göçü oluyo diyolaaaaarrr!!! ( Bu an benim takım elbiseyle gülmekten yerlere belendiğim an , tabi yine ağzım durmadı… Dayanamıyorum kardeşim ne yapayım… )

–BEN : Kızım sen gitceksen ben sana sponsor olurum!

Yorumsuz… :S

Ha bu arada yazarken güzel yazıyorum da bu başlık olayı baya sıkıntı, neyse oturup da bunları yazdığıma dua edin canım…

Geçen Pazar’ı kadim dostum Ömer’im ile beraber geçirdik, o aristoktrat kesimden bende halktan birisi olduğum için ona ayak uydurmayı tercih ederim genelde… Benim için pek mekan, ortam önemli değil, muhabbet olsun yeterli. Kahvenin filtresine, çayın sütlüsüne pek meraklı değilim… Dedik gidelim istinye park’a pazar pazar trafikte zaman kaybedene kadar….

Neyse istinye park’ta bana göre katların dizilimi insanların sınıf farklılıklarını simgeler biçimde, ben genelde ilk bulduğum yerden dönmeyi tercih ettiğimden alt otoparka girmişim, dedim iyi bari yukarı kadar tüm katlarda 15 dakika otururum yürüyüş olur bana da , zaten arabayı aldık alalı 400 metre mesafedeki ofise üşenmekten arabayla gider olduk

En alt kattan girdik, genelde bi yere girince önce insanların görünüşlerinden karakter tahlileri yapıyorum, en alt katta bizim bildiğimiz sıradan vatandaş kitle var, yanlış anlaşılmasın kimseyi aşşağılamıyorum çünkü

bende o sıradan vatandaşlardanım, öte yandan bu sınıf ayrımına hep gıcık olmuşumdur. Sebebi ise ulan altında Ferrarin olsa da istanbul trafiğinde saatlerce bekliyorsun, altında Tofaş’da olsa trafikte saatlerce bekliyorsun, sonuç olarak araban ne kadar konforlu ya da lüks olursa olsun, duran arabanın vereceği konfor aynı konfor Sonuç olarak aynı kaderi paylaşan insanlar aynı seviyedeler bana göre. Bu konuyu daha da açardım da birilerinin zoruna gider, akşam akşam ite dalanacağımıza çalıyı dolansak iyi olur

Orda biraz takıldık genelde alışveriş merkezine alışveriş yapmak için gidiyorum, ağzımı ayırıp aaa bu da güzelmiş diyip bişeyleri beğenip sonra da bişey almadan çıkmak bana amaçsızlıktan öte gelmiyor.

İkinci kata çıktık orda insanlardaki seviye biraz daha arttı incelemeye devam ediyorum çevremdekileri evet bu tabaka orta tabaka…

Üçüncü kata çıktığımızda ise lüks kesim orda geziniyor….

Alışveriş merkezini planlayanlar markaları ve mağazaları da buna göre yapmışlar zaten, en alt katta 60 liraya ayakkabı bulabilirken en üst katta 650 liraya anca bulunuyor Ama bana ilginç gelen konu başka…

Hiçbir katta senin sosyal statüne bakıp da seni bir üst kata çıkamazsın ya da aşşağı inemezsin diye sorgulayan yok iken ki böyle bişey olması zaten mümkün değil, sosyal sınıf farklılığı diye tabir edilen insanlar kat değiştirmiyorlar. Anlaşılan insanlarda bilinç altı böyle bir durum oturmuş… Ulan arkadaş yukardaki mağazalarda bakınmaktan para almıyorlar… Aşşağı inince de seni kınamıyorlar ama katlarda farklı sınıflardan farklı insanların sayısı bir elin parmaklarından az. Onlarda genelde özellikle bişeyler arayanlar….

Bu durumun bana göre yorumunu pek yapmak istemiyorum az çok sınıf farklılığı ve bilinçsel durum konusundaki fikrimi zaten laf arasında belirttim. Ama ilginç geldi bana… Bilinç altında bu durumun olmasına insanları iten sebep ne demiyorum zaten biliyorum sebebini de, acaba kaç kişi bu konuya yorum yazarken öyle bişey yok kardeşim nerenden uyduruyorsun diye yorumlar onu merak ediyorum. Onlara da yeri gelmişken lafı çakayım, “lan arkadaşım gerçekleri kabul et ve tarafsız olarak yaz aklına ilk gelenden sonraki geleni…”

Genellikle insanları yorumlamaktan ve benzerlikleri araştırmaktan, öte yandan kendimi de içlerine katmaktan doğrusu epey bir yoruldum. Ama vazgeçilemez bir durum haline geldi, en azından bu durumu insanları yönlendirmekte kullanabilmek bana zevk verir bir hal aldı…

Bugün şöyle bir düşündüm ne kadar çok arkadaşım var ve kaçı ile görüşüyorum. Daha doğrusu kimin yolda lastiği patlasa beni arar, kimin hastası olsa ya da hasta olsa beni arar… Kendimi acil yardım hattı gibi hissediyorum ama, bir hastanelere düştük yaw arkadaş dedim şu elemanlara toplu bir mesaj atayım acaba kaçından cevap gelecek. Büyük bir çoğunluğu cevaplamayı tercih etmezken hergün yüzüne baktığım ve devamlı işlerini gördüğüm adamlar geçmiş olsun diye cevapladı… Eee bu durumun üstüne sadece “Allah razı olsun” denir ve bende aynen öyle yaptım Niye gülüyorum biliyormusunuz, e bilmiyorsan bi tahmin et be kardeşim sende herşeyi birilerinden bekler olma…(Kendimle çeliştim dimi :S Neyse anladım ki insan karşılıksız da yapsa bişeyleri nihayetinde biraz da bekliyor… )

Öte yandan facebook’ta bence yeni trend olacak konu, “Benim arkadaşlarımdan hiçbiri adam değil desem, beni silmeyecek 50 kişi bulamayabilirim!!!” desem… Düşünmek istemiyorum emin olabilirsin 50 kişi çıkmaz İnsanlar bana ne ci bu devirde. Yani adama sövsen de aman yaa diyip geçebilir. Ben genellikle sövenler ve iş dışında aman yaa diyenlerden oldum. Bende bir suç yok, büyük düşünür Kenan Doğulu ne demiş, “İnsan biraz kendine zaman çalmalı, yoldan çıkıp biraz farkına varmalı…” Özzzettle şunu diyorum, arkadaş bişeyleri de insan kabullenmeli hayatında. Farkında olmalısın yani yaptığının. İnsanların artık ortak özelliği kabullenmemek ama bu derin konuyu farklı bir günde farklı bir ruh halinde yazarım…

Neyse 2 günlük blog ellememek işinden sonra şu pazar günü İstinye Park insan gözlemim konusunu bir makalede dile getireyim…

Bu ilk yazım imiş madem ya koy … rahvan gitsin…. Ya da canım sıkılıyor yazayım. Ben bu siteyi niye yaptım ( Yok ben yapmadım ben bu aralar üşenmeye bile üşendiğim için, kadim dostum Emre ’nin yoğun uğraşları ve beni dürtmeleri sonucunda ortaya çıkmış yegane ürün) yani özetle neden yaptığımı bilmiyorum. Son zamanlarda gözlem yeteneğimin ön plana çıktığını ama söylemeyince bi halta yaramadığını, iyice loser’a bağladığımı farkettim.

Neyse Emre’ye söyleyeyim de buna bir’de antiküfür eklentisi kursun…. Ne demek efendim küfür etmeyecekmişim, ulan zaten küfür etmiyorum ki… Yani şöyle açıklayayım, dünya’da etik diye bişey kalmamış ben küfür edince mi zorunuza gidiyor? Neyse daha birçok şey yazardım da bu konuyla ilgili…. İlk yazıdan montaj yapmayalım gediğine…

Beni takip edenler, size sesleniyorum!!! Hadi bende birkaç tahta eksik de ben sıkıldıkça yazıyorum da, bu kadar çok boş vaktiniz var da gelip beni mi okuyorsunuz :S Kendi düşen ağlamaz ise kendi kaşınan da nası yaa!! dememeli.

Daha önceki uzun soluklu, son nefes kadar tek olan blog çalışmalarımda, TDK sözlüğünü kullanmamı öneren arkadaşlar, bende bir değişme yok, sizi o zaman da sallamıyordum, şimdi de sallamıyorum…

Bu yazı burda biter, şu anlık söyleyeceklerim bu kadar… Devamını çayımı sigaramı içtikten sonra yazarım.

Dip .net : Mesleğimle ilgili yazılar yazmayı pek tercih etmiyorum, bizim meslekte bazı loser’lar var, MSDN’i ya da TechNET’i türkçeye çevirip meslekte guru gibi görünüyorlar. Bizim vatandaş’da her zamanki gibi İngilizce dökümanı okumak zor geliyor, gidip Türkçe çevirisini okuyunca da vay efendim hoca ne güzel yazmış, adam işi biliyor diyorlar. Efendim ben öyle hırsızlığın bilenlerinden olmak istemiyorum. Çok extreme bi deneyim olursa yazabilirim…